|
دانشجويان باغباني دانشگاه ايلام
|
||
|
وبلاگ گروهی دانشجویان کارشناسی ناپیوسته باغبانی دانشگاه ایلام |
یه گلدون زیبا با خاک رنگی و معطر داشته باشیم
خاک کریستالی یاژله ای:
این خاک بصورت دانه های کریستالی ریز نامنظم چند وجهی است که پس از جذب آب بصورت ژله ای در میاید.محصولی شیک و مدرن و رنگارنگ که علاوه بر اینکه خودش در داخل گلدون زیباست به محیط هم زیبایی میبخشه.
خاک ژله ای برای رشد گیاهان آپارتمانی مناسبه بخصوص گیاهان سایه دوست و نباید در معرض نور مستقیم آفتاب قرار بگیره.
این محصول در 24 رنگ تولید و در بسته های 5 گرمی بسته بندی شده و هر گرم از این ئانه های ریز بلوری تقریباً در مدت 2 تا 4 ساعت 500 گرم آب جذب میکنه و بصورت ژله در میاد.
این ژله خودش دارای مواد غذاییه و رایحه خوشبویی از خودش متساعد میکنه و به مرور آب و مواد غذایی رو در اختیار گیاه قرار میده.
واسه آبیاری گیاه کاشته شده در این خاک، حد اقل ماهی یکبار نیاز به آب داره و هر هفته روی برگها آب اسپری بشه.
واسه کشت گیاه در این خاک لازمه که گیاه مورد نظر رو از داخل گلدونی که دارای خاک و گل هستش با آرامی و حوصله و دقت خارج کنیم بطوریکه ریشه ها آسیب نبینن، بعد ریشه ها رو مدتی تو آب قرار میدیم تا گل و خاکهای باقی مونده از ریشه ها پاک بشه(حداقل 2 ساعت )بعد از آب خارج میکنیم و ریشه های پوسیده و شکسته رو ازش جدا میکنیم ، میگذاریم آب اطراف ریشه و ساقه خشک بشه بعد از آماده شدن گیاه ان را داخل گلدون شیشه ای مناسب اندازه ریشه و گیاه طوری قرار میدیم که ریشه ها به کف گلدون نچسبه،تقریباً نزدیک وسط گلدون باشه،بعد داخل گلدون رو از خاکی که قبلاً خیسوندیم و آماده است میریزیم تا سه ،چهارم گلدون پر بشه بعد کمی گلدون رو تکون میدیم تا خاک ژله ایمون خوب اطراف ریشه و ساقه رو پوشش بده و حبابی باقی نمونه.بهتره که روی ژله ای که اطراف ریشه ها رو گرفته فشار نیاریم و بذاریم خود ژله اطراف ریشه ها رو پر کنه .میتونیم از چند رنگ خاک هم استفاده کنیم.
حالا مزایای این خاک چیه؟
- آفت و بیماری نداره.
- قارچ و باکتری نداره.
- بوی کود تو محیط پخش نمیشه .
- دارای رایحه معطره.
- بمدت طولانی احتیاج به آب نداره.
- علاوه بر گل و برگ و ساقه ،ریشه ها هم قابل دیدن هستن.
- در رنگهای مختلفه.
- محیط رو آلوده نمیکنه.
- شیک و مدرنه.
- کرم نمیزنه.
- مناسب منزل،دفتر کار ، هتلها ، سالنهای کنفرانس و......است.
- نگهداریش آسونه.
- بعنوان دکور به محیط زیبایی می بخشه.
- حتی میشه ازش واسه گلهای مصنوعی هم استفاده کرد.
- در آخر یه هدیه ی زیبا واسه کسی که دوستش دارید.
ميخك بومي جزائر اندونزي و اقيانوسيه است و بعلت زيبايي خاصي كه درد امروز در بيشتر نقاط دينا بعنوان درخت زينتي پرورش داده مي شود . البته در مناطق سردسير اين گياه در گلخانه و گرم خانه نگهدري مي شود .در قديم الايام ميخك ادويه اي گران قيمت بوده كه تنها پادشاهان و ثروتمندان مكي توانستند از آن استفاده كنند
ميخك درختي است كوچك و مخروطي شكل كه برگهاي آن هيچ وقت زرد نمي شود ودر تمام طول سال سبز است . ارتفاع اين درخت تا 10 متر مي رسد . برگهاي آن نوك تيز و بيضوي و دم برگهاي آن قرمز رنگ است و به درخت زيبايي مخصوصي مي دهد
گلهاي ميخك كوچك و مجتمع بصورت خوش هايي شامل 10 تا 25 گل مي باشد .
وجه تسميه اين درخت بدين دليل است كه غنچه هاي خشك شده آن كه كوچك و بطول يك سانتي متر است بشكل ميخ كوچك مي باشد .
خواص داروئي:
1)براي رفع دندان درد و گوش درد يك قطرع از اسانس ميخك و يا روغن آنرا روي دندان بماليد و يا در گوش بچكانيد .
2)ميخك تقويت كننده مغز مي باشد و كسانيكه حافظه ضعيف دارند بايد از دم كرده ميخك استفاده كنند.
3)ميخك از سرطان جلوگيري كرده و حتي درمان كننده سرطان مي باشد .
4)براي رفع سردرد مفيد است
5)در برطرف كردن فلج و لقوه موثر است
6)ضعف اعصاب را درمان مي كند
7)براي رفع تنگي نفس مفيد است
8)كسانيكه بمتلا به بيماري سوواس هستند براي درمان آن بايد ميخك بخورند
9)مقوي معده و جهاز هاضمه است
10)كبد و كليه را تقويت مي كند
11)سكسكه را برطرف مي كند
12)براي تقويت نيروي جنسي سرد مزاجان مفيد است بدين منظور بايد 2 گرم از پودر ميخك را با شير مخلوط كرده و هر روز بمدت يك هفته از آن استفاده كرد
13)كسانيكه قطره قطره ادرار مي كنند براي درمان آن بايد چاي ميخك بنوشند
14)ميخك اشتهاآرو است
15)بدن را تقويت مي كند
16)براي ترميم قرنيه چشم و برطرف كردن لكه در چشم ، مي توان چند قطره از محلول آبي ميخك در چشم بچكانيد .
17)ميخك تب بر است
18)ميخك كرم كش است و داروهاي كرم كش داراي ميخك مي باشند
19)براي گردش خون و قلب مفيد است
20)اسهال و دل درد را تقويت مي كند
21)براي درمان كمردرد ، چاي ميخك و يا دو قطره اسانس ميخك را با آب گرم و يا چائي مخلوط كرده و بنوشيد .
22)نوشيدن يك فنجان چاي ميخك بعد از غذا گاز و درد معده را از بين مي برد
23)استفاده از ميخك گرفتگي عضله را از بين مي برد.
منبع:http://gol-ramin.blogfa.com/post-22.aspx
نام علمی: Heliotropium spp.
نام انگلیسی: Turnsole,Heliotrop
دیگرنامهای فارسی: آفتاب پرست، گیاه عقرب
گل آفتاب پرست حدود 250 گونه دارد که 20 گونه آن سمی بوده و حاوی آلکالوئیدهای پیرولیزیدین است. بیش از 15 گونه از این گیاه در ایران تا کنون شناسایی شده اند.
منبع:http://gol-ramin.blogfa.com/
اسطوخودوس گیاهی است چندین ساله، به ارتفاع حدود نیم متر با برگ های متقابل، باریک، دراز، سـبزرنگ و پوشیده از کرک های سفید پنبه ای – گل های آن به رنگ بنفش و به صورت سنبله می باشد. اسطوخودوس گياهی است از خاندان لوندر، طعم تلخ ، تخمهايش شبيه ارزن، كوچك و زرد می باشد. قسمت مورد استفاده ی این گیاه، گل ها و سرشاخه های گلدار آن است. اسطوخودوس بوی بسیار مطبوعی دارد و به همین دلیل در عطر سازی مصرف می شود، ولی طعم آن تلخ است.
اسانس اسطوخودوس که از تقطیر گل و سرشاخه های گلدار این گیاه به دست می آید مایعی است زرد رنگ یا زرد مایل به سبز که دارای بوی نامطبوعی است. اگر از قسمت های مختلف آن گرفته توسط دست مالش داده شود، بوی مخصوص كافور به مشام می رسد، تقريباً از هر (160) كيلوگرم آن یک كيلوگرم اسانس بدست می آيد، اسانس آن برنگ زرد بوده بوی كافور می دهد. از قديم تا امروز استعمال عطر و محلول زیبائی اسطوخودوس رواج دارد، يونانيها و روميان برای زيبائی جلد خود، حين استحمام از عرق لاوندر (اسطوخودوس) زياد تر استفاده می كردند.
روميان برای معطر ساختن اطاق از چند قطره عطر اسطوخودوس كه بالای آتش می ريختند، از ابتلأ زكام و سرما خوردگی جلوگيری می كردند.
ملكه زيبائی يونان وكلئوپاترا ملكه سرزمين نيل، هر روز خود را با مخلوط عطر لاوندر، بشيره اسطوخودوس و زنبق مالش می دادند، و قشنگی، لطافت، و زيبائی، جلد و روی خود را مرهون عطر لاوندرمی دانستند.
(ویليام تورنر) گیاه شناس مشهور، در كتاب خود نوشته است هرگاه شخصی بوقت خواب، گل اسطوخودوس را در كلاه شب خود بگذارد از سر درد و سرما خوردگی محفوظ، مغزش را تقویت می كند. گلهای اسطوخودوس، در برج جوزا بصورت پندک می باشد كه مردم بقسم دسته جمع نموده، در سقف خانه خشک می كنند.
ترکیبات شیمیایی:
اسانس اسطوخودوس دارای حدود 40% استات لینالیل است، همچنین در آن ترکیباتی نظیر اسید بوتریک، اسید پروپیونیک و اسید والریک، لینالول آزاد و ژرامبول وجود دارد.
روشهای مصرف دارویی اسطوخودوس:
1- دم کرده ی اسطوخودوس: حدود پنج گرم سرشاخه های گلدار و یا گل این گیاه را در یک لیتر آب جوش بریزید و برای مدت 10 دقیقه دم کنید، مقدار مصر این دم کرده 3 تا 4 فنجان در روز است.
2- کمپرس اسطوخودوس: 30 گرم گل یا سرشاخه ی گلدار این گیاه را با یک لیتر آب جوش مخلوط و به مدت 10 دقیقه دم کنید.
3- اسانس و روغن اسطوخودوس را می توانید از مغازه های عطاری تهیه کنید. برای مصرف، یک قطره از آن را با یک قاشق روغن بادام با روغن زیتون مخلوط و برای ماساژ استفاده کنید و یا یک قطره ی آن را روی یک حبه قند بریزید و یا با یک قاشق عسل مخلوط کنید و بخورید.
خواص طبی اسطوخودوس:
اسطوخودوس ازنظر طب قدیم ایران گرم و خشک است.
علم جديد بعد از تحليل و تجزيه استعمال گل و عرق اسطوخودوس، اين گياه را مفيد خوانده و نظريات قدما را تصديق و تائيد نموده اند.
بوعلی سینا راجع به اسطوخودوس در كتاب خود چنين نوشته است: عطر اين گياه خاصيت قوی خواب آور داشته، مخدر است، حساسيت را كم و درد را تسكين می دهد، كم كننده غم و اندوه است.
1- برای رفع خستگی و آرامش، چند قطره روغن اسطوخودوس را در وان آب گرم بریزید و برای مدت یک ربع ساعت در آن دراز بکشید.
2- گرفتگی ها را باز می کند.
3- تقویت کننده ی معده است.
4- ادرار آور می باشد.
5- باعث عرق کردن شده و تب را پائین می آورد.
6- صفرابر است و کبد را به کار می اندازد و بیماری های کبدی را برطرف می کند.
7- ضد تشنج است.
8- برای تقویت عمومی بدن خوب است.
9- کرم های معده و روده را از بین می برد.
10- بیماریهای سینه و سرفه را برطرف می کند.
11- در معالجه زکام موثر است.
12- از آن می توان به عنوان مسهل و تمیز کننده استفاده کرد.
13- برای رفع بیماریهای مجاری ادرار مفید است.
نام علمی:Stephanotis floribanda
نام انگلیسی:Wax Flower –Madagascar Jasmine
یاسمن معطر و زیبای ماداگاسکار یا به شکل پرپشت رشد می کند ویا رشد ضعیفی داشته برگهایش را از دست می دهد. اگر گیاه خود را خوب نگهداری کرده باشید، می توانید از آن قلمه نیز تهیه کنید، در غیر این صورت شما حتی گیاه اصلی خود را نیز از دست خواهید داد.
گیاه سالم و جوانه هایی را تولید می کند که هم می توانید قبل از گلدهی و هم بعد از گل دهی از آنها برای تکثیر استفاده کنید. از اواسط بهار تا اوایل تابستان، با استفاده از یک چاقوی تیز قلمه های انتهایی ساقه را به طول 10 سانتی متر جدا کنید. ابتدا آنها را در پودر هورمون ریشه زایی فروبرده، سپس هریک را در گلدانی متوسط حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. خاک را کمی مرطوب کنید و قلمه ها را در شرایط نور مناسب، ولی دور از تابش مستقیم خورشید، در دمای 21 – 20 درجه نگاه دارید.
ریشه دهی آرام انجام می گیرد و ممکن است حتی تا 3 ماه طول بکشد. بعد از ریشه دهی، زمانیکه گیاه جدید شروع به رشد می کند، کیسه پلاستیکی را بردارید و هر دو قلمه را در گلدان بزرگتری حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید تا یک حلقه سیمی در دو جهت مخالف رشد کنند و یا 2 تا 3 قلمه را در گلدانی بزرگ بکارید تا در طول یک میله چوبی بلند رشد کنند.
آبیاری بیش از اندازه، بویژه در مراحل تکثیر نباید انجام گیرد.
منبع:
نام علمی : Pelargonium species
نا انگلیسی: Pelargonium
انواع شمعدانی را می توان به آسانی از اوایل تا اواخر تابستان تکثیر نمائید. قلمه های انتهایی ساقه را با یک چاقوی تیز به طول 10 سانت جدا کنید، سپس انتهای قلمه را ، پس از جداکردن برگهای پائینی در پودر هورمون ریشه زایی فروبرده و به آرامی در گلدانی متوسط حاوی کمپوست بذر و قلمه قرار دهید. لازم است قلمه را با کیسه پلاستیکی بپوشانید.
فقط دقت کنید که قلمه را از تابش مستقیم خورشید دور نگاه دارید تا از تعرق و کاهش آب در بافت گیاه جلوگیری شود. قلمه را در شرایط مناسب و کافی نور قرار دهید. خاک نباید خیلی خیس باشد و فقط مرطوب کنید، البته خیلی هم خشک نباشد. ریشه دهی قلمه یک ماه طول خواهد کشید. گیاهان تازه رشد کرده باید در شرایط طبیعی به رشد ادامه دهند. دمای محیط را همچنان 18 درجه نگاه دارید و گیاهان جدید را در شرایط مناسب نوری قرار دهید مهمترین چیز برای شمعدانی اول نور مناسب و سپس بستری قوی و سبک است.
زمانی که ریشه ها به اندازه کافی رشد کردند، می توانید گیاه جدید را به گلدانی بزرگتر حدود 14 سانت قطر دهانه منتقل کنید، خاک گلدان بهتر است کمپوست با پایه پیت باشد.
در آبیاری گیاه بسیار دقت کنید و بیش از اندازه آبیاری نکنید. به خاطر داشته باشید قبل از هر آبیاری، خاک باید تقریباً خشک باشد
منبع:http://gol-ramin.blogfa.com/
"بن سای" آمیزه ای از هنر و باغبانی
بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است که به واسطه آن گیاه با یک تغییر شکل تحمیل شده به یک مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی از طبیعت را در غالب شکل مینیاتوری پدید می آورد.
مقدمه:
بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است که به واسطه آن گیاه با یک تغییر شکل تحمیل شده به یک مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی از طبیعت را در غالب شکل مینیاتوری پدید می آورد. بنسای یک آرایش غیرطبیعی نیست بلکه در قالب یک تغییر شکل ساده، طبیعت اصلی را ذهن آدمی تداعی میکند.
بن سای در اصل واژه ای ژاپنی و به معنی کاشت گیاهان در گلدانهای کم عمق است . به این ترتیب که گیاه در گلدانهایی کم عمق با خاک کم و در شرایط محدود کننده از نظر رشد قرار میگیرد و با آرایش زیبا و تربیت صحیح به درختی مسن ولی کوچک تبدیل می شود. برای تحقق این هدف تمام قسمتهای گیاه اعم از ریشه ها، تنه، شاخه ها، میوه ها و گلها حایز اهمیت هستند.
ریشه ها:
ریشه های گیاه بنسای شده، در عین استحکام، سلامت و گستردگی، باید ظاهری کهن به درخت ببخشند. در روشهای متقارن، نامتقارن و اریب، ریشه ها در تمام جهات گسترده شده اند. اما در روشهای بادزده، صخره، رویشی و .... ریشه ها غالباً در جهت خلاف انحنای تنه گسترده شده اند. تا بدین ترتیب به گیاه ظاهری متقارن ببخشند. تعدادی از ریشه ها روی خاک قرار داده میشوند تا قدمت درخت را از نظر ظاهری افزایش دهند و تصور فرسایش خاک را در سالهای گذشته در ذهن القا کنند. برای تحقق این مهم، در زمان انتقال گیاه به گلدان بزرگتر، تعدادی از ریشه ها را روی خاک قرار می دهند و روی آنها را با خزه اسفاگنوم و مقدار کمی خاک می پوشانند. در طی آبیاری های مکرر، این پوشش نازک، از بین میرود و پوست ریشه در معرض نور خورشید، سخت میشود و بدین ترتیب هدف ما در القای تصور کهن بودن گیاه تحقق می آید.
برای تشکیل ریشه های جدید در جهت مناسب، می توان ریشه را تا لایه کامبیوم خراش داد و روی آن را با خاک و خزه پوشاند. بعد از چند هفته، در محل زخم ریشه های جدیدی ایجاد میشود.
تنه:
گرچه همه قسمت های گیاه بنسای شده مهم است ، اما تنه گیاه اولین قسمتی است که توجه ناظر را به خود جلب میکند. تنه بنسای باید پوستی ضخیم ، یک پارچه و تودرتو داشته باشد . تنه باید به گونه ای باشد که هرچه به راس نزدیک میشود ضخامت آن کمتر شود . روی یک تنه خوب نباید آثار زخم ناشی از سیم پیچی دیده شود .
شاخه ها:
گیاهان در طبیعت ممکن است شاخه های در هم پیچیده داشته باشند . ولی در بن سای با سیم پیچی ، شاخه ها را به گونه ای تربیت می کنند ، که گیاه زیبا جلوه کند . معمولاً شاخه ها از نظر قطر و طول تفاوت دارند . شاخه های پایین تر ضخیم تر و بلندتر هستند و بخوبی در همه جهات گسترده می شوند . شکل هر شاخه به تنهایی نیز مد نظر است . در هنر بن سای بسیاری از شاخه های گیاه مطلوب به نظر نمی رسد . از این رو این شاخه ها را قطع می کنند .
برگها:
در یک بن سای خوب برگ ها سبز، متراکم و کوچک است . گیاهانی که برگهای بزرگ دارند یا تعداد برگ آنها کم است ،برای بن سای مناسب نیستند . گیاهانی که برگ های کمی دارند ،درختی خزان کرده را تداعی می کنند . برگ های بزرگ نیز نسبت به اندازه کلی درخت بن سای شده، نامتناسب به نظر می رسند، برای آن که اندازه برگها کوچک شود ، از روش بیبرگی یا هرس برگ استفاده می کنند. این روش در کاهش اندازه برگ موثر است ولی در تغییر اندازه گلها و میوه ها زیاد مورد توجه نیست.
راس ساقه:
تنه به تدریج باریک می شود ، تا در انتها به راس منتهی شود. هرگاه به ارتفاع کمتری نیاز باشد، می توان راس آن را قطع کرد و شاخه پایین تر از راس را که در راستای تنه است یا زاویه کمی با راستای تنه دارد، به عنوان راس انتخاب و با پیچیدن سیم آن را تربیت کرد. در هر حال درخت بنسای شده باید دارای راس باشد.
پشت و روی یک بن سای:
بنسای را نباید به صورت یک گیاه طبیعی در گلدان رها کرد. بلکه باید آن را طبق طرح مورد نظر کاشت و تربیت کرد. بنسای باید در نظر یک ناظر به خوبی جلوه گری کرده و قسمت جلو و پشت آن با هم فرق کند. کاملترین قسمت، قسمت جلو است . برآمدگی تنه نباید در جلو قرار گیرد. انتهای تنه باید قابل رویت بوده و تنه در یک طرف انحنا داشته باشد. نوک ساقه یا راس در قسمت جلو باید به طرف ناظر باشد.در قسمت جلو نباید شاخهها درهم پیچیده باشند. همچنین نباید به طرف جلو رشد کنند و باید تمام شاخهها به وضوح قابل دید باشند. قسمت پشت ، عمق مشخص و دیدگاه سه بعدی به گیاه می دهد، لذا یک یا دو شاخه در این قسمت تعبیه می گردد.
طرق مختلف پرورش بن سای
پرورش نهالی
1- مابوری یا پرورش نهالی که از طبیعت گرفته می شود.
2- پرورش نهالی که از طریق خوابانیدن به وجود می آید.
3-پرورش نهالی که از طریق جدا کردن به وجود می آید.
4- پرورش نهالی که از قلمه زدن به وجود می آید.
5- پرورش نهالی که از طریق پیوند زدن به وجود می آید.
6- پرورش نهالی که از طریق کاشت بذر به وجود میآید.
7- پرورش نشا که از یک خزانه فراهم شده است .
مشهورترین بنساهای ژاپنی به همین طریق پرورش یافته اند. نهالی که در طبیعت به دلیل شرایط نامناسب رشد، خود به خود کوتاه و کوچک مانده است ، برای مبدل شدن به یک بنسای زیبا تنها احتیاج به یک تربیت صحیح دارد.گیاهانی نظیر کاج سیاه ژاپنی ، کاج قرمز ژاپنی ، کاج سوزنی ، عرعر و ... را میتوان از این طریق بنسای نمود.
مزیت این روش ، صرفه جویی در وقت است . زیرا برای تهیه بنسای از طریق کشت بذر، حداقل به 5 الی 10 سال زمان نیاز داریم. در ژاپن گیاهانی را که با توجه به خصوصیات بنسای از طبیعت جمع آوری میکنند، "آراکی" می نامند. بسیاری از گیاهانی که در صخره ها و کوهستانهای مناطق گرمسیری و معتدل در شکاف صخره ها رشد کرده اند ، به علت شرایط خاص موجود در منطقه و محیط کشت، خود به خود بنسای و تبدیل به درختانی مسن، با ارتفاع کم شده اند.
خصوصیات آراکی:
گیاهی که از طبیعت انتخاب وجمع آوری می شود می بایستی واجد خصوصیات زیر باشد:
- در عین کامل بودن به اندازه کافی کوچک باشد تا در گلدان کم عمق و کوچک جای گیرد.
- ریشه های قوی و گسترده داشته باشد.
- شاخه ها باید به نحو مطلوب ، بسته به شیوه بنسای مورد نظر، آراسته باشند.
- شاخه ها باید به نحو زیبا و دلپذیری در اطراف تنه اصلی پراکنده شده باشند.البته اگر شیوه بنسای مورد نظر روش نردبانی باشداین خصوصیت مورد توجه قرار نمی گیرد.
- به اندازه کافی سرزنده ، شاداب ، سالم و قوی به نظر برسد، تا نیاز به مراقبت و نگهداری ویژه نداشته باشد.
- ارتفاع زیادی نداشته باشد.
- گیاه انتخابی باید از نوع درختانی باشد که طول عمر زیادی دارند.
بعد از انتخاب آراکی دورتا دور گیاه را خالی کرده و گیاه را سالم و بارعایت نکات باغبانی از محل رویش خارج میکنند.و با حصیر یا گونی دورتادور ریشه را میپوشانند. سپس با نخ و سیم، گونی یا حصیر را می بندند. قطع ریشه ها تا یک فاصله معینی از تنه، ضروری است. روش برش باید به صورت مورب باشد. گیاه را بعد از انتقال به گلخانه، در گلدانی می کارند. ته گلدان شن درشت، سپس یک لایه خاک و شن و پس از آن یک لایه ماسه و کود حیوانی و بعد شن شسته شده،ریخته میشود.
گیاه بعد از ترمیم، آماده بنسای و تربیت مخصوص شیوه مورد نظر است.
چند تذکر در این مورد ضروری به نظر میرسد:
1- نباید گیاه را در معرض باد قرار داد.
2- خاک اطراف گیاه نباید خشک شود.
3- در 2 روز اول نباید گیاه در معرض نور مستقیم قرار گیرد، ,مگر آن که نور تنها به گلدان گیاه بتابد.
4- به گیاهی که کاملا ریشه نگرفته نباید زیاد کود داد.
5- در صورتی که گیاه جوانه های متعددی تولید کرد، با توجه به شیوه بنسای انتخابی، جوانه های مناسب را نگه داشت و از تولید شاخه توسط بقیه جوانه ها جلوگیری کرد.
6- پس ازآن که گیاه کاملا شکل گرفت، میتوان آن را به گلدان زیباتری منتقل کرد.این عمل باید در ماه فروردین و اردیبهشت صورت گیرد.
پرورش به طریق خوابانیدن :
دومین روش آسان پرورش بنسای، روش خوابانیدن است . درختانی برای این روش مناسب هستند که بتوانند از طریق تنه یا شاخه، ریشه تولید کنند. برای نمونه میتوان از درختانی نظیر انار، افرا، نارون و یا صنوبر نام برد. درابتدا شاخهای را که جلوه مناسبی برای ایجاد یک بنسای دارد، انتخاب و قسمتی از شاخه را حلقه برداری میکنند. سپس آن را با اسفنج یا خزه اسفاگنوم می پوشانند . و اطراف آن را با پلاستیک مسدود میکنند. بعد از یکی از دو سال میتوان ساقه را قطع کرد و قسمت مورد نظر را به گلدان منتقل کرد. پس از آن روشهای تربیتی و سیم پیچی آغاز میشود.
سایر روشها
برای بنسای کردن گیاه از روشهای دیگری مانند پیوند زدن نیز استفاده میشود. در این روش از گیاهانی که به شرایط محدود بنسای، مقاوم هستند، به عنوان پایه استفاده میشود. پیوند آن نیز از نوع زینتی است.
شیوه های بنسای:
درختان در طبیعت در شرایط و موقعیت مختلفی رشد میکنند. بعضی از آنها عوامل رشد مناسب را در اختیار دارند در حالی که برخی از گیاهان در کوهستانها و مناطق شیبدار یا در کنار دریا و بادهای تند رشد میکنند. به همین دلیل مجبورند در برابر این عوامل نامساعد مقاومت کنند. این مبارزه، باعث تغییر شکل در گیاه میشود و شکلهای گوناگونی که غیرقابل شمارش هستند؛ پدید می آید. در یک بنسای خوب، سعی میشودکه از اشکال اصلی که در طبیعت وجود دارد تقلید شود. برای انتخاب شیوه بنسای آگاهی از طبقه بندی آنها ضروری است.
بنسایهایی که زیر 15 سانتیمتر ارتفاع دارند بنسای مینیاتوری نامیده میشود.بن سای کوچک 15 تا 32 سانتیمتر ؛ بن سای متوسط 32 تا 60 سانتیمتر و بن سای بزرگ بیش از 60 سانتیمتر ارتفاع دارند . اندازه یک بن سای باید با اندازه یک درخت روییده شده در طبیعت متناسب باشد . برای مثال بوته هایی مانند رزهای پا کوتاه یا شاه پسند درختی ؛ وقتی به رشد کامل می رسند 5/0 تا 2 متر ارتفاع دارند . بنابراین برای بن ساهای مینیاتوری یا کوچک متناسب هستند . درختانی که در طبیعت ارتفاع آنها به 2 تا 4 متر می رسد ؛ مثل ختمی درختی برای بن ساهای متوسط مناسب هستند . درختانی که تا ارتفاع زیادی رشد می کنند مثل چنار ؛ کاج ها و .......... برای بن ساهای بزرگ مناسب هستند .
روش تربیت بن سای ساقه
راست متقارن:
در این روش درخت در یک مسیر مستقیم رشد می کند . ریشه ها نیز در همه جهات عمود بر ساقه گسترده شده اند . در این روش ، درخت را به گونه ای تربیت می کنند که درختی رشد کرده در شرایط کاملاً مناسب و طبیعی ، در ذهن تداعی شود . برای ایجاد شکل ساقه راست متقارن ، باید پایین ترین شاخه را در حدود یک سوم ارتفاع تنه حفظ کرد و با سیم پیچی مانع حرکت آن به سمت جلو شود. آشفتگی شاخه ها باعث پنهان شدن قسمت عقبی و پشت درخت میشود. تعیین اولین شاخه مهم است زیرا موقعیت شاخه دوم با توجه به شاخه اول معین میشود. دومین شاخه بلند در قسمت دیگر وکمی بالاتر باشد. این شاخه باید کمی به قسمت پشت متمایل باشدو به گونهای پرورش داده شود، که مقداری از قسمت زیر شاخه در دید ناظر قرار گیرد. این شاخه به تاج درخت عمق میبخشد. سومین شاخه در قسمت عقب و کمی بالاتر از دومین شاخه قرار میگیرد. چهارمین شاخه در راستای دومین شاخه است. شاخه های دیگر نیز به همین ترتیب و به صورت متناوب قرار خواهند گرفت. شاخه ها نباید در دید ناظر بالای سر یکدیگر قرار گیرند زیرا در این صورت به یک میزان از نور خورشید و جریان هوا، بهره مند نخواهند شد.
روش ساقه راست نامتقارن :
در این روش، مانند روش متقارن، درخت رو به بالا رشد میکند ولی تنه دارای انحناهای بسیار زیبایی است. انحناها بیشتر به صورت زیگزاگ است. اما شاخه ها وضعیتی مشابه با روش متقارن دارند. در این روش راس ساقه اندکی به یک طرف کج شده است.
روش اریب :
این روش بسیار آسان است و برای افراد مبتدی در نظر گرفته میشود، در زمانی کوتاه نیز میتوان آن را ایجاد کرد. در این روش تنه درخت با انحنایی حدود 45 درجه به طرف راست یا چپ متمایل میشود. بدین ترتیب تنه ابتدا به یک طرف مایل شده و دوباره بعد از طی فاصله کوتاه درمسیر اولی قرار میگیرد. اولین شاخه، قوی و نیرومند است و در مکانی که انحنای تنه شروع میشود، واقع شده است. این شاخه یا به صورت افقی گسترده میشودیا روبه بالا متمایل میگردد و بیشترین نور را دریافت میکند. روش تنه کج، درختی را درذهن القا میکند که در اثر نیروهای طبیعی، به این شکل درآمده است.
گستردگی ریشه بیشتر در خلاف انحنای تنه است. این روش خلق یک بنسای و یک نمونه جالب را برای هنرمندان امکانپذیر می سازد.
روش بادزده:
در روش بادزده، یک بنسای را باید آن گونه شکل داد که همانند یک درخت یا گروهی از درختان باشد که در یک مکان بادخیز یا در مجاور ساحل یا در نوک تپه رشد کرده اند.
در این روش تنه مستقیم است، ولی با زمین زاویه میسازد( عمود بر زمین نیست). زاویه خط تنه از راستای شاقولی حدود 45 درجه است. راس ساقه نیز در مسیرخمیدگی است. شاخه ها باید همچنان به صورت افقی حفظ شوند. خمیدگی درخت و وضع شاخه ها، این تصور را درذهن ناظر القا میکند که درخت در پیکاری طولانی با بادهای شدید است.
روش نردبانی :
این روش، که بسیار ساده است، برای بنسای کردن گیاهانی که از طریق خوابانیدن ریشهدار شدهاند. استفاده میشود. این گیاهان را به گونهای تربیت میکنند که تمام شاخه های آنها در یک جهت قرار گیرند. سپس تنه گیاه را به صورت افقی، به طوری که شاخه ها رو به بالا قرار گیرند، دریک ظرف قرار میدهند و روی آن خاک می ریزند. برای تسریع ریشه زدایی، در زیر هر شاخه قسمتی از تنه را زخمی میکنند.
میتوان بین شاخه ها قطعات سنگ قرار داد تا بنسای نمای کوهستانی به خود بگیرد. بدین ترتیب سیمای یک جنگل در ذهن القا میشود.
جهت كسب اطلاعات بيشتر به اين نشاني مراجعه كنيد. http://www.bonsaisite.com
تعریف:
تراریوم از نظر معنی، باغ مینیاتوری در یک جام می باشد. تراریوم کلکسیونی از گیاهان کوچک است که در ظرفهای محدود و شفاف رشد می کنند. به عبارت دیگر، تراریوم باغ کوچک و خانگی است که در ظرف شیشه ای نگهداری می شود. درست کردن تراریوم که با سرخس و یا دیگر گیاهان کوچک پر می شود یک راه عملی و جالب برای داشتن منظره ای مینیاتوری در خانه می باشد
.
گل کاغذی
گل كاغذي از خانواده Nyctaginaceae از گياهان بسيار زيبايي است كه در سالهاي اخير به طوري چشمگيري مورد توجه قرار گرفته است. اين گياه در طبيعت به صورت درختچه بالا رونده مي رويد و در بعضي از مناطق در طراحيهاي فضاي سبز به كار مي رود.گل كاغذي با رنگهاي متنوع خود در سبدهاي آويزان و داربستها كاشته مي شود. گل كاغذي در برابر سرما مقاوم است و در تابستانهاي گرم كه ديگر گياهان قدرت گلدهي ندارند،اين گياه، توده اي از گل را به ارمغان مي