درخت آلبالو یا Black cherry
نام علمی : Prunus cerasus و از خانواده Rosaceae می باشد.
آلبالو از نظر گیاه شناسی بسیار به گیلاس شبیه است. آلبالو بومی نواحی بین دریای خزر و دریای سیاه است که احتمالاً بذر آن توسط پرندگان به سایر نقاط از جمله اروپا برده شده است. مناطق عمده کشت آلبالو فرانسه، یوگسلاوی و آلمان می باشد.
گیاه شناسی :
آلبالو گیاهی خزان پذیر با برگهای لوزی بصورت متناوب روی شاخه قرار دارند. رنگ پوست آن قهوه ای روشن تا نقره ای است. آلبالو از نظر حجم در مقایسه با گیلاس جای کمتری را اشغال می کند.

                          
ارتفاع درختان آلبالو 4-2 متر و ساقه بعضی از ارقام بسیار قابل انعطاف است و براحتی بدون آنکه شکسته شود خم می شود بهمین دلیل در چیدن میوه بعضی ارقام نیازی به نردبان نمی باشد و میتوان درخت را خم کرد و میوه آنرا چید. گل روی اسپورهای سـالهای قبل و همچنین روی شــاخه های ســال قبل هم تشکیل می شود. گلها بصورت 5-3 تایی در یک جوانه ظاهر و گلها دارای 5 گلبرگ، 5 کاسبرگ، پرچم و یک مادگی است. بر عکس گیلاس آلبالو خود بارور است و برای تلقیح نیازی به ارقام گرده افشان ندارد. گرده ‌آلبالو میتواند گل گیلاس را تلقیح کند.
گل آلبالو معمولاً دیرتر از سایر میوه های هسته دار باز می شود بهمین دلیل معمولاً با خطر سرمازدگی مواجه نمی شود. میوه آلبالو دارای دم بلند که بر اساس بلندی یا کوتاهی دم تقسیم بندی می شود و معمولاً ارقام دم کوتاه مرغوب ترند.
اقلیم :
نیاز سرمایی آلبالو بین 1600-600 ساعت زیر 7 درجه سانتیگراد می باشد. تابستان های خشک و خنک برای این درخت مناسب است. مقاومت به سرما در حد سیب است. ریشه آلبالو در برابر خاک مرطوب نسبت به گیلاس دارای مقاومت بیشتری است و ریشه آلبالو سطحی و تا حداکثر عمق 5/1 متر گسترش می یابد.
ازدیاد :
آلبالو به سه روش کاشت بذر، پاجوش و پیوند قابل ازدیاد است. آلبالوهای معمولی بیشتر بصورت پاجوش ازدیاد میگردد. ولی ارقام جدید آلبالو از قبیل آلبالو گیسی و آلبالو مجارستان (سیکانی مجی-اردی جوبیلیوم و بوترمو) با پیوند روی پایه آلبالو تلخ(محلب) ازدیاد می یابد و پیوند شکمی(T) در آلبالو معمول می باشد.
کاشت و تربیت درختان آلبالو :
فاصله کاشت در آلبالو 5*4 و یا 5*5 است. زمان انتقال نهال به زمین اصلی از پاییز و پس از ریزش برگها آغاز و تا قبل از باز شدن شکوفه ها در بهار ادامه دارد. درخت آلبالو معمولاً در خزانه دارای شاخه های جانبی است که در موقع کاشت باید این شاخه های جانبی را قطع کرد. آلبالو معمولاً سربرداری نمی شود و پس از سال دوم 6-5 شاخه در اطراف ساقه اصلی حفظ و بقیه حذف میگردد.
هرس :
هرس در آلبالوهای بارور مطرح نیست و به غیر از شاخه های شکسته شده و یا بیمار بقیه حفظ میگردد. میوه آلبالو روی شاخه های یکساله و اسپورها تشکیل میگردد. بهترین شاخکهای میوه ده روی شاخه های 3-2 ساله قرار دارد. هر چه از عمر این شاخکها میگذرد کم بارتر می شوند. عمر شاخکهای روی ساقه های افقی، بیشتر از شاخکها روی ساقه های عمودی است. پس از آنکه درخت آلبالو به حد رشد کامل و میوه دهی رسید هر ساله شاخه ها باید 20-10 سانتیمتر رشد داشته باشد تا خاصیت میوه دهی ادامه یابد.
آبیاری :
نیاز آبی آلبالو با گیلاس برابر است اگر چه مقاومت به خشکی در آلبالو بیشتر از گیلاس است.
برداشت :
محصول آلبالو را باید وقتی برداشت کرد که کاملاً رسیده باشد. رنگ میوه رسیده قرمز تیره است. زمان رسیدن میوه حدود 90 روز پس از تمام گل درخت می باشد. متوسط وزن هر میوه 6-5 گرم و متوسط هر درخت 30 کیلوگرم است. برداشت معمولاً با دست انجام می شود. آلبالو مصرف تازه خوری ندارد و بیش از 95% آن به مصرف تهیه آب میوه، کمپوت، مربا و شربت می رسد.
کود و تغذیه :
بر طبق آزمایشاتی که در کشورهای مجارستان در باغهای آلبالو انجام شده است ازت و فسفر اثر کمی روی مواد غذایی موجود در برگهای آلبالو داشته اند. اما کودهای پتاسه بستگی خوب و مثبتی با پتاس محتوی برگها نشان داده اند. ولی منگنز نسبت منفی داشته است. اما به هر حال کودهای ازته و پتاسه اثر زیادی در تشکیل و تولید میوه داشته اند که افزایش تولید فقط با کودهای پتاسه بوده است. اثر مثبت پتاس و همچنین بطور نامحسوس (کمی) اثر ازت در جلوگیری از سرما زدگی گلهای آلبالو مشاهده گردیده است.
با توجه به آزمایشات فوق برنامه کلی مصرف کودهای شیمیایی در باغهای آلبالو به شرح ذیل می باشد.
ازت : حدود 30 تا 40 کیلوگرم در درختان جوان و 80 تا 100 کیلوگرم در درختان بالغ
پتاس : درختان جوان 40 کیلوگرم و بارور حدود 100 کیلوگرم و همچنین بـــر حسب ضرورت از کــودهای ریز مغزی نیز هر ساله باید استفاده نمود.
آفات مهم آلبالو در استان اصفهان :
مهمترین آفت آلبالو مگس گیلاس می باشد.
بیماریهای مهم آلبالو :
از مهمترین بیماریهای آلبالو در استان اصفهان شانکر باکتریایی درختان هسته دار و پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه می باشند.
ســـطح کشت آلبالو در ایران 10607 هکتار که اکثراً در استانهای خراسان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل و تهران کشت گردیده است. سطح کشت آلبالو در استان اصفهان 8/751 هکتار (8/151 هکتار نهال و 600 هکتار بارور) با متوسط عملکرد 5242 کیلوگرم در هکتار می باشد. مناطق عمده تولید آلبالو در استان اصفهان شهرستانهای نجف آباد، خمینی شهر، سمیرم، شهرضا و اصفهان می باشند

منبع : http://www.esfahan.agri-jahad.ir

درخت گردو

درخت گردو

سوال از دوست عزیز حبیب : میزان آب مورد نیاز درخت گردو و سیب در استان زنجان با توجه به سرد سیر بودن منطقه چقدر است و این نیاز با توجه به سن درخت چقدر تغییر میکند ( از کاشت نهال تا سنین بالاتر ) البته آبیاری قطره ای مد نظر میباشد.

پاسخ : دوست عزیز آب مورد نیاز یک درخت به عوامل زیادی بستگی دارد ، از شرایط اقلیمی منطقه گرفته تا نوع درخت و سن درخت و بافت خاک . هر چه منطقه گرمتر باشد و سن درخت بیشتر باشد و بافت خاک سبک ( شنی ) باشد میزان آب مصرفی هم بیشتر است . به صورت تقریبی در یک منطقه معتدله برای درختانی که سیستم آبیاری قطره ای استفاده می کنند در سال های اول یک قطره چکان و در سال سوم تعداد دو قطره چکان و از سال پنجم به بعد سه عدد قطره چکان برای هر درخت در نظر می گیرند و با احتساب هر قطره چکان 8 لیتر آبدهی در ساعت و هر هفته یکبار آبیاری به مدت 3 ساعت می توانید آب مورد نیاز درختان خود را محاسبه نمایید . در زیر مقاله ای هم در مورد درخت گردو برایتان قرار دادم که امیدوارم مفید باشد . در مورد درخت سیب هم برایتان خواهم نوشت .

معرفی درخت گردو

در بین میوه های خشک باغی گردو ارزش بالایی دارد.زیرا نگه داری و صادرات آن نیاز به سرد خانه و دیگر وسایل پر هزینه ندارد.ودر ضمن به علت خشک بودن هسته آنها صدمه نمی بیند.گردو در ایران در نقاط غربی و شرقی مثل قوچان بینالود کرمان کوهای لاله زار بردسیر شمال ساردوئیه جیرفت و بافت گوغر رابر بلورد و سیرجان به فراوانی یافت میشود.گردوی کرمان مرغوبیت بالایی دارد وحتی قدمت آن به 5000سال می رسد.درختان تنومند خمیده وکهن سال این محصول نشانگر قدمت این درخت است.میزان محصول هر هکتار گردو با بکارگیری روشهای مکانیزه بطور متوسط 5/3تن در هکتار است.انواع رقم های گردو خود به شش نوع می رسد.

چگونگی پرورش گردو:

گردو درختی بزرگ وگسترده است.وبیشتر از هر درخت دیگر به نور نیاز دارد.گردو در سن بلوغ میوه میدهد.ودر قسمتهایی از درخت که نور بیشتری می تابد از باردهی بهتری برخوردار است.ودر قسمتهای داخلی که نور به آن نمی تابد گردوها ریز وکوچک میشوند.درختان گردو باید طوری کاشته شوند که فاصله بین آنها کمتر از 10متر نباشد.چون این درخت تاج بزرگی دارد بعد از چند سال که از رشد آن گذشت شاخه ها مزاحم همدیگر میشوند وشاخ وبرگشان در هم می پیچد که باعث ریزش برگهای درخت میشود.مواردی مثل نوع نهال کیفیت خاک وهمین طور اقلیم آب و هوایی محیط کشت برای این درخت اهمیت زیادی دارد.اصولا گردو در مناطق سرد و معتدل رشد خوبی دارد.کاشت درخت گردو وتکثر آن از طریق بذر گردو صورت میگیرد.وباید در دو سالگی به وسیله پیوند وصله ای پیوند زده شوند.تا حاصل باغ گردو یکدست شود.بعد از آنکه گردو کاشته شدوشروع به رشد کرد.(به اندازه ای رسید که بتوان آن را جابجا کرد )نهال گردورا با ریشه از خاک در آورده ودرچاله های عمیق حفر شده در زمینی که خاکش از نظر کود دهی آماده شده است کاشته میشود.وبا خاک اطرافش را می پوشانند.تا برای آبیاری درخت مشکلی پیش نیاید.بهترین فصل کاشت درخت گردو اوایل بهار است .در کاشت درخت گردو باید دقت کرد که درخت 20-30 سانتیمتر بالاتر از کف جوی کاشته شود.تا در آینده به بیماری آب سیاه مبتلا نشود.در احداث باغهای جدید باید سعی کرد حتما از نهال پیوندی استفاده شود.

خاک مناسب کاشت نهال گردو:

در چاله هایی که نهال گردو در آنها کاشته میشود بایستی بعداز حفر چاله خاک آن را از انواع کودهای حیوانی و شیمیایی غنی کرد.هر چه عمق وقطر چاله ها بیشتر باشد بهتر است.اما معمولا باید چاله هایی به عمق وقطر 1-2متر حفر کرد.وخاک مناسب وغنی شده داخل آن ریخت.بهتر است این کار چند ماه یا سال قبل ازکاشت نهال گردو در آن صورت گیرد.بعد از کاشت نهال گردو در چاله ها میتوانیم در فصل بهار وتابستان سطح خاک اطراف نهال درخت گردورا با برگهای پوسیده یا باقی مانده گیاهان مانند کاه وکلش گندم بپوشانیم. تا از تبخیر و هدر رفتن آب جلوگیری کنیم وخاک پای طوقه اصلاح شود.

آبیاری درخت گردو:

در طول دوره رشد درخت گردو مراحل مختلفی را می گذراند.که دراین مدت غفلت در آبیاری درخت گردو هم محصول سال وهم محصول سالهای آینده را کاهش میدهد.تعیین دقیق میزان آب مورد نیاز یک هکتار باغ گردو از کاشت تا برداشت گردوکار آسانی نیست.زیرا عوامل متعددی مثل سن وقدرت رشد وعملکرد وتراکم درخت نیز در این امر دخالت دارد.ومیزان آب به شرایط محل کاشت بستگی دارد.آبیاری درخت گردو اهمیت زیادی دارد.آبیاری درخت گردو به به چند روش مثل آبیاری غرقابی-نواری-قطره ای-بارانی وبابلر انجام میشود.که میتواند آب چاه –رودخانهویا قنات باشد.در بین سیستمهای تحت فشار بهترین روش بابلر است.که در کنار هر درخت یک یا دو شیر نصب می گردد.وباید دقت نمود درختان گردو از اواخر مهر ماه دیگر آبیاری نشوند.چون آبیاری درخت گردو در فصل پاییز وزمستان موجب سرما زدگی درختان میشود.

تغییرات مصرف آب در یک هکتار باغ گردو بر حسب سن درخت

کود دهی درخت گردو:

قبل از کاشت نهال گردو باید نیرو بنیه خاک از لحاظ عناصر خاک مانند:ازت-پتاسیم-فسفر-آهن-روی-مس-منگنزوکلسیم و...که توسط کارشناسان تعیین میشودغنی شود.این عناصر بایستی همراه خاک مخلوط ودر چاله های حفر شده ریخته شود.نوع کود ومیزان آن بستگی به نوع خاک دارد.تقویت خاک قبل از کشت بسیار مفید ودر رشد درخت مؤثر است.وچون درخت گردو در سالهای اولیه رشد وریشه بندی زیادی دارد  می توان از تقویت کننده هایی برای افزایش رشد ریشه نهال استفاده نمود . یکی از این ترکیبات بیورادیکانت می باشد که باعث تحریک رشد ریشه و در نتیجه افزایش جذب آب و مواد غذایی می گردد . ترکیب بیورادیکانت شامل اسید های آمینه ، نیتروژن ، آهن ، منگنز ، روی ، بر و مولیبدن بوده و در افزایش رشد ریشه درخت موثر می باشد .

کودهای آلی (کود حیوانی)بایستی همراه کودهای شیمیایی در زمستان بصورت چال کود در سایه انداز درخت داده شود.چال کود گودالی به عمق یک متر وعرض 40سانتیمتر وبطول یک متر است.که در سایه انداز درخت حفر می گردد.برای یک درخت 15 ساله گردو یک کیلو گرم سولفات پتاسیم 500گرم سولفات روی 500گرم سولفات آهن روی کودهای آلی(حیوانی)ریخته وباقیمانده ی چاله را با برگهای خشک پر میکنند وروی آنها خاک مرغوب میریزند.کودهای ازته شامل نیترات واوره می باشد.که در دو نوبت به درخت گردو داده میشوند.چنانچه از نظر کمبود آب محدودیت نباشد.در نوبت اول در  اسفند ماه مقدار  300گرم نیترات آمونیم ودر اوایل خرداد ماه هم 300گرم نیترات آمونیاک به درختان داده میشود.

برای تغذیه مناسب درخت گردو بایستی علاوه کود های ذکر شده عناصر ریز مغذی درخت مثل آهن ، روی ، بر ، مولیبدن ، مس ، منگنز و کبالت را نیز تامین نمود . این عناصر یا به صورت تک عنصری و یا به جهت سادگی مصرف به صورت مجموعه ای در کنار هم مصرف می شوند . امروزه محصولی به نام اکوکوئل میکرومیکس همه عناصر ریز مغذی را در کنار دارد و برای هر هکتار درخت گردو 1 کیلوگرم آن استفاده می شود .                                                                                                            

آفت ها وبیماریهای درخت گردو:

برای جلوگیری از شیوع بیماری باید به روش آبیاری درخت گردو توجه داشت.ونباید بگذاریم آب به تنه درخت برسد.چون که آب موجب انتقال بیماری میشود.ودرختان دیگر را نیز آلوده مبکند.علاوه بر این آفت های بسیاری وجود دارند که فقط با سم پاشی به موقع میتوان جلوی رشد آنها را گرفت.بیماری مهمی که باعث مرگ درختان گردو میشود.بیماری آب سیاه می باشد . بیماری آب سیاه یک بیماری قارچی بوده و عامل آن قارچ  فیتوفترا میباشد. برای جلوگیری از شیوع این بیماری اولا باید از نهال سالم وقوی استفاده کرد.ثانیا باید دور تا دور درخت را مانند تشتک احداث کرد تا آب با تنه درخت تماس نداشته باشد.درختانی که به بیماری آب سیاه (فیتوفترا)مبتلا میشوند.باید محل آلودگی تنه درخت را با کارد تراشید تا جایی که به به بافت سالم درخت برسد.وسپس بافتهای آلوده را سوزاند .آنگاه محل تراشیده شده را با سم اکسی کلرورمسی یا آب اهک ضد عفونی کرد البته می توان با محلول پاشی به وسیله فسفیمکس درختان گردو را به قارچ فیتوفترا مقاوم نمود .به این نکته مهم باید توجه کرد که درخت گردو را نباید هیچ زمانی سم پاشی کرد و فقط قسمت های آسیب دیده را به موقع سم پاشی نمایید .

هرس کردن درخت گردو:

هرس کردن شامل دو مرحله میباشد.1-هرس فرم درخت گردو2- هرس باردهی درخت گردو

1-هرس فرم : در سالهای اولیه ی رشد نهال صورت میگیرد بدین صورت است که از فاصله 5/1متری نهال سر برداری میشود و محل بریدگی با چسب باغبانی پوشانده میشود.که این امر باعث رشد شاخه های جانبی درخت گردو میشود.در سالهای بعد نیز تعداد شاخه ها کمتر شده وبقیه شاخه ها از روی تنه حذف میشوند.با این روش هرس کردن که تدریجی ودر سالهای اولیه رشد درخت صورت میگیرد فرم اصلی درخخت شکل میگیرد.

2-هرس باردهی : این نوع هرس معمولا در اواخر زمستان وگاهی در تابستان هم انجام میشود.که شامل :حذف شاخه های مزاحم خشک وناجور میباشد.وباید سعی نمود که حتما محل بریدگی با چسب باغبانی پوشانده شودمنظور از هرس حذف کامل شاخه ها ی زیادی ونرکها یا آن قسمتهایی است که مانع تابش نور خورشید به داخل تاج درخت میشود.با دقت در انجام هرس میتوان سلامت درختان را به نحو مطلوب تامین کرد واز نامرغوب شدن گردوها جلوگیری کرد.این هرس را میتوان هر سال یکبار انجام داد.نمونه دیگر از هرس هرس کردن درختان کهن سال گردو که بیشتر از 30سال سن دارند میباشد.که به منظور جوان کردن درخت شاخه های پیر ودرهم را هرس کرده وبا این کار شاخه های جوان میوه دهی زیادتری خواهند داشت.

برداشت محصول گردو :

فصل برداشت گردو بستگی به شرایط محیطی دارد.مثلا در مناطق سرد در اواخر مهر ماه است.اما آنچه مسلم است هنگام برداشت گردو پوست آن باید به رنگ قهوه ای مایل به خاکی در آمده باشد وپوست آن به راحتی از گردو جدا شود.برداشت محصول گردو باید در اولین فرصت که گردو ها پوست می دهند انجام شود.و بعد از چیدن گردوها باید آنها را پوست کنده ومحصول را در سایه ودر جای خشک پهن کرد تا خشک شوند.محل خشک کردن باید طوری باشد که هوا در آن جریان داشته باشد.تا محصول به طور کامل خشک شود.در مناطقی که آفتاب ملایم باشد میتوان محصول را بعد از پوست گیری در آفتاب ملایم خشک کرد.اگر آفتاب شدید باشدموجب سیاه شدن مغز گردو وعدم بازار پسندی آن میشود.روش سنتی برداشت محصول گردوبه این صورت است که با چوب بلند به شاخه های درخت ضربه میزنند.که باعث تکیده شدن گردوها میشود این روش علاوه بر زحمت زیاد ووقت گیر بودن آن باعث صدمه به درخت گردو میشود وثمر سالهای آینده گردو را نیز از بین میبرد.از آنجایی که ارتفاع درخت گردو زیاد است برای برداشت مکانیزه واصولی از بالابر استفاده میشود که میتوان آنرا به تراکتور متصل نمود .

منبع :

 WWW.Dalin.ir

http://holool.parsiblog.com/

درخت بادام

درخت بادام

کلیات گیاه شناسی :

درخت بادام به بلندی 8 متر می رسد درختی است زیبا که از زمانهای قدیم در نواحی مرکزی و غربی آسیا مخصوصاً افغانستان و ایران ، سوریه و فلسطین پرورش می یافته است . ریشه درخت بادام بسیار قوی است این درخت می تواند حتی با کمی رطوبت نیز رشد کند برگهای آن بیضی ، باریک ، نوک تیز و به رنگ سبز می باشد گلهای آن بسیار زیبا و به رنگ صورتی است . در اوائل بهار شکوفه های بادام ظاهر می شود .

به طور کلی دو نوع بادام وجود دارد :

1- بادام شیرین Sweet almond  

2-بادام تلخ    Sweet almond

میوه درخت بادام به صورت شفت است که قشر خارجی آن سبز رنگ و پوشیده از کرک است که در داخل آن بادام با پوست سخت وجود دارد در ابتدای تشکیل میوه پوشش خارجی سبز رنگ و گوشت دار است که پوشیده از کرک است و هنوز به درستی رشد نکرده است که آنرا چغاله بادام می نامند که دارای خواص مخصوص می باشد پس از رسیدن بادام به تدریج پوشش خارجی سبز رنگ خشک شده و پوست آن نیز سفت و سخت است و مغز بادام در داخل آن رشد کرده و آماده استفاده می شود  

مغز بادام بیضی شکل و مسطح بوده که یک طرف آن نوک تیز است مغز بادام در داخل پوسته نازک قهوه ای رنگی می باشد که می توان آن را به کمک آب گرم ازآن جدا کرد که مغز بادام سفید رنگ در آن است

مغز بادام شیرین و طعم ملایم و خوشمزه ای دارد و به سهولت از بادام تلخ تشخیص داده می شود از کلیه قسمت های بادام شیرین مانند شکوفه ، برگ و میوه آن استفاده طبی می شود

ترکیبات شیمیایی :

بادام شیرین دارای 50 تا 55 درصد روغن و بادام تلخ دارای 40 تا 45 درصد می باشد بادام همچنین دارای 25 درصد مواد سفیده ای و دیاستازی به نام امولسیون ، قند ، صمغ ، موسیلاژ و مواد معدنی می باشد

بادام تلخ دارای ماده مخصوصی 1تا 3 درصد به نام آمیگدالین می باشد که از اثر آب برروی این ماده اسید سیانیدریک و آلدئید بنزوئیک و گلوکز حاصل می شود

اسانس بادام تلخ (الدهید بنزوییک ) در عطر سازی به کار می رود و همچنین از آن رنگ سبزی به نام مالاشیت درست می کنند

اسانس بادام تلخ به دلیل اینکه دارای اسید سیانیدریک است کمی تلخ می باشد

مقدار اسید سیانیدریک دربادام تلخ :

000025/0 درصد است .

درصد گرم مغز بادام شیرین خشک شده مواد زیر یافت می شود :

خواص دارویی :

1- بادام ملین بوده و روغن بادام ضد یبوست است مخصوصا از روغن بادام می توان رفع یبوست برای بچه ها استفاده کرد

2- بادام سینه را نرم می کند

3- بادام برای درمان زخم روده ها و مثانه و اسهال مفید است

4- بادام بو داده مقوی معده بوده و قابض است

5- بادام تقویت کننده نیروی جنسی است و تولید اسپرم رازیاد میکند

6- بادام را آسیاب کرده و با عسل مخلوط کنید وبرای درد کبد و سرفه مفید است

7-چغاله بادام لثه و ریشه دندان را تقویت میکند

8- چغاله بادام برای خشکی دهان مفید است

9- شکوفه بادام را دم کنید و به عنوان مسهل برای اطفال استفاده کنید

10- دم کرده پوست قهوه ای رنگ مغز بادام بهترین دارو برای تسکین درد و التهاب مجاری تنفسی است

11- جوشانده برگ بادام برای نارسایی کبد و کیسه صفرا مفید است

12- روغن بادام خواب آور است و بی خوابی را از بین می برد

13- برای صاف کردن سینه و نرم شدن روده ها و از بین بردن سرفه خشک باید روغن بادام را با شکر و کتیرا مخلوط کرده و بخورید

14- روغن بادام را با آب مخلوط کنید داروی خوبی برای رفع اسهال و دل پیچه بچه ها خواهد بود ضمنا این مخلوط سنگ مثانه را خارج کرده و ادرار کردن را آسان می کند  

15- برای رفع نقرس و رفع خمیدگی پیران مهره های پشت را با روغن بادام چرب کنید

16- برگ تازه درخت بادام مسهل و ضد کرم است

17- برگ خشک شده درخت بادام قابض بوده و اسهال را از بین می برد

18- روغن بادام شیرین به دلیل خاصیت نرم کنندگی و ضد التهاب در کرم ها و پماد ها بکار می رود

19- برای رفع بیماری سینه روغن بادام شیرین را با هم وزن آن عسل و یک زرده تخم مرغ مخلوط کنید که به صورت خمیر یکنواختی در آید سپس به آن جوشانده گل ختمی اضافه کنید و یک قاشق چایخوری از آن را به فاصله هر سه ساعت بخورید

20- برای رفع خارش پوست بچه هایی که سرخک و مخملک دارند روغن بادام را در تمام سطوح بدن آنها بمالید خارش را تسکین می دهد

21- مالیدن روغن بادام برروی پوست التهاب را رفع کرده و سوختگی را درمان می کند

22- روغن بادام اگزما را رفع می کند

خواص بادام تلخ

چون بادام تلخ دارای اسید سیانیدریک است در مصرف آن باید نهایت دقت را به عمل آورد

مغز بادام تلخ از نظر طب قدیم ایران خیلی گرم و خشک است

1- بادام تلخ را آسیاب کرده و با سرکه مخلوط کرده ضماد خوبی برای سردرد می باشد همچنین مالیدن آن بر دور چشم تقویت بینایی مفید است  

2- خوردن بادام تلخ برای تنگی نفس ، سرفه و ورم ریه مفید است

3- بادام تلخ را با عسل بخورید کبد و طحال را تمیز می کند

4- برای رفع درد کلیه ها بادام تلخ را با نشاسته و نعنا بخورید

5- بادام تلخ را با عسل برای قولنج مفید است

6- برای از بین بردن سنگ کلیه و ناراحتی های کلیه ، بادام تلخ را با شیره انگور مخلوط کرده و بخورید

7- اگر عادت ماهانه خانم ها عقب افتد بهترین طرز درمان آن قرار دادن شیاف بادام تلخ در مبهل است

8- برای از بین بردن لکه های صورت ، بادام تلخ را پودرکنید و با سرکه مخلوط کرده و ضمادی از آن درست کنید و روی پوست بمالید

9- ضماد بادام تلخ برای درمان زخمهای کهنه خارش و مخملک به کار می رود

10- ضماد ریشه درخت بادام تلخ برای درمان انواع درد ها مفید است

11- ضماد ریشه بادام برای پاک کردن طحال ، کلیه و دفع کرم رود بکار می رود

12- دم کرده ریشه درخت بادام تلخ برای پاک کردن طحال و دفع کرم روده بکار می رود

13- روغن بادام تلخ خاصیت مسهلی دارد

14- روغن بادام تلخ برای تنگی نفس ، درد کلیه و خارج کردن سنگ مثانه مفید است

15- برای رفع زنگ زدن گوش و صدا در گوش یک قطره روغن بادام تلخ در گوش بریزید

16- مالیدن روغن بادام تلخ روی صورت لکه ها و چین و چروک را از بین می برد

17- روغن بادام تلخ ترک دست و پا را که از سرما ایجاد شده از بین می برد

18- آنهایی که مبتلا به اگزما هستند اگر از بادام تلخ خمیری درست کنند و از آن به جای صابون برای شستن نقاطی که مبتلا به اگزما است استفاده کنند بزودی بهبود می یابند

19-خمیر بادام تلخ برای رفع بوی بد پا و زیر بغل مفید است 

20- روغن بادام تلخ برای درمان سیاه سرفه است

طرز استفاده روغن بادام

برای بدست آوردن روغن بادام ، مغز بادام را پس از تمیز کردن و خشک کردن خرد می کنند و به صورت خمیر در می آورند و سپس آن را تحت فشار قرار داده و روغن آنرا استخراج می کنند این روغن را فشار اول می نامند

تفاله بادام را که از فشار اول باقی مانده تحت اثر حرارت و مواد شیمیایی قرار داده و روغن فشار دوم را به دست می آورند به دلیل اینکه روغن بادام گران است معمولا تقلب کرده و آنرا با روغن های دیگر مانند روغن مغز هسته زرد آلو و هلو مخلوط کرده و با نام روغن بادام می فروشند

همان طور که گفته شد اگر روغن بادام تلخ یا مغز زرد آلو و یا هلو تحت اثر آب قرار گیرند اسید سیانیدریک و آلدهید بنزوئیک تولید می شود که سمی است بنابراین برای گرفتن روغن از این هسته ها نباید استفاده کرد

اسانس بادام تلخ

این اسانس مایعی زلال و بی رنگ است که در اثر کهنه شدن به رنگ زرد کمرنگ در می آید بوی آن قوی طعمش سوزاننده و تلخ و بسیار سمی است اسانس بادام تلخ به سهولت با اکسیژن هوا ترکیب و اکسید می شود بنابراین باید همیشه محتوی آن کاملا پر و در بسته بوده و در جای تاریک وسرد نگاهداری شود

شکوفه و گل بادام :

گل وشکوفه درخت بادام دارای بوی مطبوع و طعم تلخ است

پوست میوه بادام

به صورت جوشانده مصرف می شود طرز تهیه آن به این صورت است که 50 گرم پوست بادام شیرین را در یک لیتر آب ریخته و مدت چند دقیقه  آن را می جوشانند سپس آنرا صاف کرده و مصرف می کنند  

برگ درخت بادام :

برای تهیه جوشانده برگ درخت بادام 50 گرم برگ درخت دریک لیتر آب می جوشانند و سپس صاف می کنند

مغز بادام :

معمولا به صورت خشک شده و خام یا بوداده مصرف می شود

شیر بادام

شیر بادام را از مغز بادام بو نداده و خام تهیه می کنند برای تهیه آن 50 گر م مغز بادام را کاملا آسیاب کرده که به صورت پودر در آید سپس مقدار 50 گرم شکر یا قند به آن اضافه کرده و با یک لیتر آب مخلوط می کنند مایعی مانند بدست می آید

نوع دیگر شیر بادام برای کودکان شیر خوار و اطفال بسیار مفید است و می تواند جانشین مادر و یا مکمل آن باشد بدین ترتیب بدست می آید که مقدار 50 گرم بادام را به مدت چند دقیقه درآ ب گرم قرار می دهند تا پوست آن کنده شود سپس آنرا آسیاب کرده و به صورت پودر در می آورند و مقدار کمی آب را به آن اضافه می کنند و به هم می زنند تا به شکل خمیر در آید سپس خمیر حاصل را با یک لیتر آب مخلوط و بهم می زنند و سپس مقدار 50 گرم عسل به آن اضافه می کنند تا کاملا حل شود این مایع را از پارچه ململ می گذرانند تا مایعی مانند شیر از آن باقی بماند

البته اگر اشخاص بالغ بخواهند از شیر بادام استفاده کنند احتیاجی به صاف کردن آن نخواهد بود

طریقه دیگری که آسان تر است بدین صورت است که مقدار 50 گرم بادام پوست کنده یک لیتر آب و 50 گرم عسل یا شکر را در داخل مخلوط کن برقی بریزید تا مایعی مانند شیر بدست آید

مضرات :

بادام از نظر اینکه دارای مواد مغذی است بنابراین غذایی بسیار خوب است ولی چون سنگین و ثقیل الهضم است نباید در خوردن آن افراط کرد و مقدار آن نباید در روز بیش از 10 دانه باشد

بادام همچنین برای معده های ضعیف و سرد خوب نیست و اشخاصی که معده ضعیف دارند بهتر است بادام را با شکر بخورند

منبع : http://fars.frw.org.ir